ගලේ දේවාලය

2017-05-24 11:48:00       683
feature-top
අප ගලේ දෙවොල් බිමට පා තැබුවේ මහ දවාලේ ය.

‘හැන්දෑ වෙනකොට සෙනඟ වැඩි වෙනව. රෑත් එහෙම යි. ඒ හින්ද දවල් ගිහිං එමු...’ මගේ ඥාතීන් තකහනියේ ම මෙහි ඒමට මා කැමති කරවා ගත්තේ එසේ කියමිනි.

දවාලේ ද බැතිමතුන් ගේ අඩුවක් නැත.

මිරිවැඩි ගලවා බිමට පා තැබූ හැටියේ මගේ දෙපා පිච්චී ගියේ ය. දෙවොල් බිමට අල්ලන ලද ගඩොල් අව්වෙන් රත් වී ගොසිනි. එහෙයින් මම හනි හනික යාබද තිබූ දිගු තාප්පය ළඟට ගියෙමි. කිහිප දෙනෙක් විඩා සන්සිඳුවා ගනු පිණිස ඊට බරදී සිටිය හ. මම යාන්තම් සෙවණක් සොයා ගෙන එතැන හිඳ ගතිමි.

මගේ නෑ පිරිස දෙවියන්ට වූ බාරයක් ඔප්පු කරනු පිණිස දෙවොල බලා ගියේ පුද පඬුරු ද පලතුරු වට්ටියක් ද ඔසවා ගෙන ය. එබඳු බොහෝ‍ දෙනා ගම්භාර දෙවියන්ට පුද පූජා කරනු පිණිස දෙවොල අබියස පෝලින් ගැසී සිටින හැටි මට පෙනිණ.

දේවාලය කුඩා ය. කපු මහතුන් නැත. මෙහි ඇති විශේෂය එය යි. තම තමන් ම තම තමන්ගේ බාර ඔප්පු කළ යුතු ය. දෙවියන් නිදහසේ වැඳ ගැනීමේ දෙවියන් හා නිදහසේ සම්බන්ධතා පවත්වා ගැනීමේ පූර්ණ නිදහස මේ දෙවොල් බිමේ තිබේ.

මා ඉදිරිපිට දිස්වන තවත් මිටි තාප්පයකට (බැම්මකට) පහළින් එතරම් උස නැති කළුගල් කන්දක් දිස්වෙයි. ඒ වටා තැන තැන හිඳ සිටින බැතිමත්හු තම තමන්ගේ පැතුම් මතුරති. මීට ගලේ දේවාලය යන නම වැටී ඇත්තේ ද එබැවිනි.

‍මෙහි ඉතිහාසය ගැන යමකු කී කතාවක් ද මට සිහිපත් වේ.

“... හුඟක් ඉස්සරකාලෙ දරුණු දුර්භික්ෂයක් තිබුණලු. මිනිස්සු කන්ඩ නැතුව හරියට දුක් වින්දලු. ඔය කාලෙ කවුදෝ සුදු ඇඳ ගත්තු කෙනෙක් හීනෙන් පෙනිල කිව්වලු අර ගල ළඟට ගිහිං ගම්බාර දෙයියන්ට පූජාවක් කියල දුක්ගැනවිල්ල කියාපල්ල! එතකොට ශාන්තියක් ලැබෙයි කියල. ඉතින් එහෙ ම කළා ම වැහි වැහැල දුර්භික්ෂෙ නැති වුණා ලු...’

ගලේ දේවාලය ප්‍රසිද්ධ වී ඇත්තේ එදා පටන් යැයි ද කියැවේ.

දේව ඇදහිල්ල මිථ්‍යා විශ්වාසයක් සේ බැහැර කොට පරිභව කිරීමේ රළු පුරුද්දක් තරුණ කාලයේ දී මට තිබිණ. මැදිවියට පිවිසෙද්දීත් ඒ අදහස එසේ ම පැවතුණ ද මා ‍ගොළුවත රැක්කේ මගේ වචන නිසා අන් අයගේ හිත තැළෙන බව මට අවබෝධ වී තිබුණු නිසා ය.

ඒ කෙසේ වුව ද මේ දෙවොල්බිමට ආ හැටියේ ම ම සිත අමුතු හැඟීමක් ඇති විය. මෙහි කිසියම් ගුප්ත බලයක්, ශාන්තියක් සැරිසරණ බව මට දැනෙන්නට විය. මිනිසුන් මෙහි ඇදෙන්නේ ද ඒ ශාන්තිය විඳගනු පිණිස විය යුතු ය.

මා පියෝ විභාග ජය පතා තම දූ පුතුන් කැඳවාගෙන මෙහි එති. ප්‍රේමවන්තයෝ නිරවුල් නව දිවියක් පතා මෙහි ඇදෙති. වැඩිහිටියෝ නොයෙක් රෝගාබාධවලින් මිදීමට එති. බොහෝ අය මොකක් හෝ කරදරයකින් මිදීමේ අපේක්ෂාවෙන් එති.

දෙවොල් බිම ශාන්ත ය. කතරගම වැනි දෙව් බිමකින් ජනිත කෙරෙන භීතියක් මෙහි නැත.

අපි දියුණු විද්‍යාවක ප්‍රතිලාභ විඳින පුළුල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදි ලෝකයක ජීවත් වන බව කියමු. මේ සා දියුණු යැයි කියන ලෝකයක ද මිනිසුනට කෙළවරක් නැති ප්‍රශ්න තිබේ. මිනිසුන් දෙවියන්ගේ පිහිට පතන්නේ සෙස්සන්ට නොකිව හැකි පෞද්ගලික ප්‍රශ්න මහා කන්දරාවක් තමන්ට තිබෙන බැවිනි. මෙබඳු තැනකින් එබඳු ‍දේට සහනයක් ලැබෙන්නේ නම් එය කෙතරම් ලොකු දෙයක් ද?

අවසානයේ මගේ ඥාතීහු මා වෙත ආහ. ඔවුන්ගේ මුහුණුවල තිබුණේ සැනසීමක ලකුණු ය.

‘දූගෙ බාරෙ ඔප්පු කළා. දෙයියන්ට පින්සිද්ධ වෙන්ඩ එයා හොඳින් විභාගෙ පාස් වුණානෙ. දැන් ඉතින් හොඳ ඉස්කෝලයක් හොයා ගන්ඩත් ඕනැනේ. ඒකටත් බාරයක් වුණා. දෙයියන්ගෙ පිහිටෙන් දූට හොඳ ඉස්කෝලයක් ලැබෙයි’

නැන්දනිය සිය ඥාති දියණියගේ හිස අත ගෑවා ය. අපි සල්පිල් මැදින් වැටුණු පාර දිගේ අපේ රිය සොයාගෙන ආපසු ආවෙමු. එහි පූජා භාණ්ඩ අලෙවි කෙරෙන කුඩා කුඩා කඩ බහුල ය.

ගලේ දෙවියන් තමන් ගේ පිහිට පතා එන දහස් ගණන් හුදී ජනයාට මෙන් ම ගම් ප්‍රදේශයේ ජනයාට ද පිහිට වන බව පෙනේ.

ගමන සිහිවනු පිණිස සල්පිලකින් මල් පැළයක් ද මිල දී ගෙන අපි ආපසු ආවෙමු. මිනුවන්ගොඩ වෑගොව්වේ ගලේ දේවාලය අපේ මතකයේ සදා රැදෙනු ඇත.

Wmqgd .ekSu is¿ñK mqj;a m; weiqfrks

More News »