නෙළුම් විල

කඩ බක්කිය

එය කෙටි කලකට පෙර නම් නිහඬ ගම් පෙදෙසකි.දැන් නාගරික වී තිබේ.

හුරතල් මාළු

මාන කොකෙක් අපේ ගේ දොරකඩ ගහේ පාත අත්තට වී ‍ගේ දෙස බලාගෙන සිටියේ ය. කලකට පසු දුටු මේ අමුතු

එදා මෙදා කන්තෝරුව

විල්සන් කන්තෝරු දොරකඩ පඩිපෙළ මත ලේන්සුව එළා හිඳ ගත්තේය.

සුපිරි වෙළෙඳසල

නගරයේ එක්තරා සුපිරි වෙළෙඳ සලකට යෑමට එහි ආරම්භයේ සිට ම මම පුරුදුව සිටිමි.

හයේ වාට්ටුව

මා සොයුරිය රෝහල්ගත කැරී ඇතැයි යන ආරංචිය ලද දිනම මම ඇය බැලීමට එහි ගියෙමි. ඒ වන විටත් ඇය දින

පිරිමිකම

සුපුරුදු ලෙස උදෑසන අවදි වුව ද ගතට දැනුණේ පණ නැති බවකි. ඒනිසා හිත ද ලෙඩ විය. ලෙඩට යට වීමට නොහැකි

පිවිතුරු සේවාව

වාහන දෙකක් ගැටිණ. දෙකට ම සුළු හානි සිදු විය. එකක ආවේ ආයතන ප්‍රධානියෙකි. අනිකෙහි ආවේ තරුණයෙකි.

නිහ‍ඬේ හඬ

මගීන්ගෙන් පිරුණු බස් රථය අධික වේගයකින් ධාවනය වෙමින් තිබුණි. ඒ තුළ මගීන් හිටියේ මහත් අපහසුතාවකිනි.

බොම්බයි මොටයි

රජයේ සේවකයන් ව සිටි මටත්, බිරියටත් අපගේ එක ම පුතා සමඟ පවා කෙළිදෙළෙන් ගත කිරීමට කාලයක් නො වී

සුනඛ මිතුරෝ

ඇය අලුත් නිවෙසක් ඉදි කර එහි පදිංචි වූයේ සැනසිල්ලේ ජීවත්වීමට ය. එහෙත් වැඩි කාලයක් එහි යහතින් විසීමට

ගුරු මාතාව

ඒ පාසල් නිවාඩු කාලයේ බුත්තල පදිංචිව සිටි මගේ සොහොයුරියක්, ඇගේ සැමියාත් තම කුඩා දියණිය සමඟ

මහ පාරේ චින්තකයා

මා ඒ වන විටත් කොල්ලුපිටියේ අතුරු පාරක ය. එතැන් සිට මා නාරාහේන්පිටට යා යුතු විය.

තැපැල් වෙනස

ඔහු ගෙදර ඉන්නා කාලයේ සමේ රෝගයක් සුවපත් කර ගැනීමට එක්තරා බෙහෙතක් පාවිච්චි කළේය.

සැරයටි ගමන

වියපත් මාතාවක් සැරයටි වාරුවෙන් හෙමිහිට පිය තබමින් බැංකුවට ආවා ය.

දෙවන මව

සකුන්තලා පාසලේ කැපී පෙනෙන ශිෂ්‍යාවකි. ඇය ඉගෙන ගැනීමට ද දක්ෂ ය.

කඳුළු කතාව

අපේ දහම් පාසල ආරම්භයේ සුපුරුදු මල් පහන් පූජාව ඇරඹිණි.

නව දිවිය

‘ඒක ඔයාගෙ පෞද්ගලික අදහසනෙ. මං ඒකෙ වරදක් දකින්නෙ නෑ. ඒක ඉතින් ඒ ඒ අයගෙ කැමැත්තනේ. දැන්

පාලිකා මව

රජයේ නේවාසික පුහුණු ආයතනයකි.මල් වය‍සේ යුවතියෝ රැසක් එහි පුහුණුව ලබති.

වතුසුදු මල

සුදු පැහැති පෙති පහින් යුත් සුවඳ හමන මල් වර්ගයක් ඉස්සර අපේ ගෙවතුවල තිබිණ. ඒ වර්ගයේ ම පෙති රැසකින්

බසයෙන් උපන් මව

මා උදෑසන බසයට නැඟුණේ ‍අනෝරා වැස්සේ ය. එය සෙනඟින් පිරී තිබිණ. ඉදිරි පාපුවරුවට නැගුණු මම 

පසු පෙළ දරුවා

අප පාසලේ ජයසීලි ගුරු මහත්මිය වසර අවසානයේ සිය ගුරු දිවියෙන් සමු ගැනීමට නියමිතව සිටියා ය.

අපි 'ශ්‍රී ලංකන්'

අපේ මුල් ම දරුවා බිහි කරනු පිණිස මා පියඹ කොළඹ ද සොයිසා මාතෘ නිවාසයට ඇතුළත් කැරුණු දිනට පසු දින

දිවි ගමන

හෙද නේවාසිකාගාරයේ රැඳී සේවාව කරමින් සිටි ඇය ගමේ ගියේ මාසයකට වරක් වුව ද ඒ විශේෂ සති අන්තයේ නම්

නිර්වින්දනය

කඩවත නගරයෙන් අතුරු පාරකට හැරී මළ ගෙදරක ගිය මා ආපසු කඩවත නගරයට එන විට අඳුර වැටීමට ආසන්නව

බිඳුණු උපනෙත

වැඩ ඇරී ගෙදර යන දුම්රිය නියමිත වේදිකාවේ නවතන විට ම එහි නැගීමට දත කමින් සිටි සෙනඟ සුපුරුදු පරිදි 

More News »

add_one